|
@
اعجوبه ای به نام رونی کلمن :
رونی
کلمن در 13 می سال 1963 در مونورو لویزیانا در کشور آمریکا به دنیا
آمد.مادر رونی به تنهایی او و دو خواهر و یک برادرش را بزرگ کرد.رونی
در دوران نوجوانی ورزش های گوناگونی را آزمایش کرد ولی در فوتبال
آمریکایی موفق بود.مربی دبیرستان او و هم تیمی هایش از او بعنوان یک
عضو سخت کوش تیم یاد میکنند .در آن زمان رونی تنها شخصی بود که تمام
تابستان را برای حضور در مسابقات فوتبال آمریکایی فصل پاییز به تمرین
با وزنه برای قوی تر شدن می پرداخت وقتی نوبت کمک به خانواده میرسید
باز رونی یک فرد سخت کوش بود و همیشه برای ساعات بعد از مدرسه و نیز
آخر هفته یک تا دو کار برای انجام دادن داشت تا بدین شکل بتواند به حل
مشکلات مادی مادر تنهایش کمک کرده باشد.بعد از اتمام دوره دبیرستان او
برای تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه ایالتی گرمبلین مسابقه میداد .البته
در همان زمان نیز نگرشش به تحصیل بسیار جدی بود او تحصیلات دانشگاهی
خود را با گرفتن مدرک لیسانس در رشته حسابداری به اتمام رساند.در آن
زمان هدف رونی داشتن یک شغل به سمت حسابداری رسمی در یک شرکت معتبر
بود.
آیا هدف او به ثمر رسید
؟ اگر اینطور بود شاید هرگز اسم رونی کلمن را در دنیای بدنسازی
نمیشنیدیم.
@
رفتن
به تگزاس و آغاز سال های سخت :
رونی
لویزیانا را به مقصد داگلاس ترک کرد به این امید که بتواند در زمینه
مناسب با رشته تحصیلی اش شغلی پیدا کند.به رغم تمامی تلاشش در جهت
یافتن یک شغل مرتبط با رشته اش شنیدن جواب رد پیاپی از طرف کارفرمایان
نتیجه حاصله برای او بود.این شد که برای ادامخ زندگی راهی به جز
روزنامه رسانی و پخش کردن پیتزا برایش باقی نماند.
رونی
از آن روزها به عنوان سخت ترین روز های زندگیش یاد میکند.کار کردن در
آن روزها برایم دلهره آور بود ولی ته دل میدانستم که من برای کار بهتری
ساخته شده ام و تقدیر من قرار است جور دیگری رقم بخورد. یک روز وقتی
داشتم قسمت نیازمندی های روزنامه را میگشتم چشمم به آگهی استخدام اداره
پلیس بخش آرلینگتون از حوالی حومه شهر دالاس افتاد . شغل مطمئن تر و با
مزایای بیشتر باعث شد تا رونی به استخدام پلیس در آید وزنه زدن کاری
بود که رونی همیشه انجام میداد زمانی هم که به نیروی پلیس پیوست باز به
آن کار در کنار شغلش ادامه داد.در سال 1989 یکی از همکارانش او راتشویق
کرد برود به باشگاه مترو فلکس از باز شدن آن باشگاه 2 سال میگذشت ولی
در عرض همین 2 سال به عنوان بهترین باشگاه منطقه شناخته شده بود و اکثر
بدنساز ها و پاور لیفتر های مطرح در آن جا تمرین میکردند.
@
باشگاه متروفلکس و بارقه هایی از امید :
برایان دابسان صاحب باشگاه از اولین ملاقاتش با رونی میگوید : من سخت
به دنبال یک حریف تمرنی میگشتم و یک افسر پلیس به نام جان مرگان به من
گفت که همکاری دارد که بسیار قوی است و در سالن ورزشی اداره پلیس برای
انکه بدنش را روی فرم نگه دارد با وزنه تمرین میکند این شد که یک روز
رونی را با خودش به باشگاه آورد تا من را ببیند .وقتی رونی پایش را
داخل باشگاه گذاشت لباس پلیس کاملا به تنش چسبیده بود و ران ها و
بازوهای حجیم و رگی او از روی لباس هم معلوم بود . همان موقع بود که
فهمیدم دارم به یک اعجوبه ژنتیک نگاه میکنم . اوایل رونی
کمی خجالتی بود و زیاد تعارف میکرد.ولی من میدانم که چطور حس مبارزه
طلبی را در فرد به جوش بیاورم.فکر میکنم وقتی لولین بار به او گفتم که
میتواند عنوان مستر المپیا را به دست آورد حرف من را باور نکرد اما
گذشت زمان این پیشبینی من را محقق ساخت. من به رونی یک کارت عضویت
افتخاری دادم تا به عنوان حریف تمرینی من در باشگاه و برای اسم آن
باشگاه مسابقه بدهد. رونی هم از آن تیپ آدم هایی بود که به معامله به
شکلی نگاه میکرد که هر دو طرف ذینفع باشند.این شد که پیشنهاد من
را پذیرفت و از همان بدو امر میدانستم که رونی به درجات بالای این ورزش
خواهد رسید. پیشینه رونی کلمن به پاورلیفتینگ بر میگذشت و خیلی از
حرکات و تکنیک هایی که بوسیله بدنسازها اجرا میشد برای او ناآشنا بود.
دابسان
دانش و تجربه خود را به رونی منتقل کرد و نتایج حاصله هم غیر قابل تصور
بود برایان یک بدنساز بسیار قوی بود اما در عرض 2 سال رونی با قد 182
سانتیمتر و وزن 97 کیلوگرم و دور بازوی 51 سانتیمتر وزنش به 104
کیلوگرم رسید و در تمامی حرکات گوی سبقت را از برایان گرفت در عرض یک
سال رونی قادر بود با وزنه 226 کیلوگرمی 20 تکرار اسکوات کامل را اجرا
کند و با وزنه 317 کیلوگرمی هم قادر به اجرای حرکت ددلیفت بود و تقریبا
با وزنه 1 تنی هم قادر به اجرای حرکت پرس پا با دستگاه بود . در حرکت
پرس سینه میتوانست با وزنه 226 کیلوگرمی و در حرکت زیر بغل هالتر خم
نیز با وزنه 183 کیلوگرمی چند تکرار را انجام دهد این را هم باید خاطر
نشان کرد که خیلی جالب بود چون تا آن زمان هیچ داروی محرکی برای بلند
کردن این وزنه ها استفاده نمیکرد و یک بدنساز طبیعی و بدون دارو بود.
@
1990
اولین حضور در مسابقات :
تنها 4 ماه از عضویت
رونی در باشگاه متروفلکس نگذشته بود که برایان رونی کلمن را برای شرکت
در یک مسابقه با خود برد. رونی در آن مسابقه به آسانی قهرمان شد ترتیب
دهنده مسابقه مستر تگزاس آقای گلیک زگریس هنوز به خوبی مسابقه سال 90
را به خاطر دارد.
وقتی او
پا به صحن مسابقه گذاشت اولین باری بود که در مسابقات شرکت میکرد زمزمه
هایی را میشنیدم پس از مسابقه یکی از داوران پیش من آمد گفت بال تنه و
بخصوص بازوهای این بدنساز در حد اندازه های بدن های مستر المپیا
است به عنوان یک ترتیب دهنده مسابقه اغلب دوست ندارم نظرات را در خصوص
شرکت کننده بشنوم خواه این نظرات موافق باشد و خواه مخالف با این
اوصاف در آن مسابقه نگاه دقیق تری به رونی انداختم درست بود او دارای
بازوهای یک سوپر استار بود البته هنوز پاهایش به حجم و توسعه
عضلانی قابل قبولی نرسیده بود و احساس من بر این بود که هم ساق های
کوتاهی دارد و همین مساله راه رسیدن او مستر المپیا را دشوار سازد
او به طور قطع به نقاط ضعفش فائق آمد و و نقاط قوتش را نیز ارتقاء داد
یکی از نکات کلیدی در بدنسازی نشان دادن نقاط قوت و پوشاندن نقاط ضعف
در حین فیگور گرفتن میباشد ماه بعد رونی عنوان قهرمانی سنگین وزن و
عنوان قهرمان قهرمانان در مسابقه قهرمانی NPC تگزاس
تصاحب کرد و پاییز همان سال در اولین مسابقه انتخابی خود را برای ورود
به جمع حرفه ای ها یعنی مسابقه ملی NPC شرکت
کرد این مسابقه در شهر لس آنجلس برگزار میشد و تست دوپینگ نیز از
بدنسازان به عمل می آمد یکسری از بدنسازان آن مسابقه را خیلی جدی
گرفتند و با رژیم گرفتن و کاستن از وزن خودشان را برای شرکت در اوزان
پایینتری آماده میکردند . رونی در آن مسابقه در دسته سنگین وزن پس از
جری راجر و ادگارفلچر عنوان سومی را کسب کرد در آن مسابقه الک گرلی
عنوان قهرمانی دسته نیمه سنگین و قهرمان قهرمانان را تصاحب کرد.
>>
ادامه
مطالب |
